Klassen voor inbraakwerende en brandwerende kluizen & brandkasten (België)

Een inbraakwerende kluis of brandkast wordt getest door onafhankelijke, geaccrediteerde instituten volgens Europese normen zoals EN 14450 en EN 1143-1. Tijdens deze testen proberen ervaren testers met vastgelegde methodes en gereedschappen gecontroleerd toegang te forceren; de behaalde weerstand bepaalt de uiteindelijke klasse.

Binnen EN 1143-1 wordt daarbij onderscheid gemaakt tussen twee aanvalsniveaus:

• partial access: een beperkte opening, bijvoorbeeld voldoende voor handtoegang

• full access: een volledige opening die volledige toegang tot de inhoud mogelijk maakt

De weerstand tegen deze aanvallen wordt uitgedrukt in Resistance Units (RU). Hoe hoger de RU-waarden, hoe groter de inbraakweerstand en hoe hoger doorgaans de verzekerbare waarde.

Naast de kluisconstructie speelt ook het hoogbeveiligingsslot volgens EN 1300 een essentiële rol. Deze norm classificeert sloten in klasse A, B, C en D, waarbij hogere kluisklassen strengere eisen stellen aan het type en het aantal vereiste sloten.

Ook verankering maakt integraal deel uit van de inbraakbeveiliging. Binnen EN 1143-1 zijn de verankeringspunten mee getest en gecertificeerd. Kluizen met een gewicht onder 1.000 kg moeten steeds correct en deugdelijk worden verankerd volgens de voorschriften om hun gecertificeerde klasse en verzekerbaarheid te behouden.

Overzicht inbraakwerende klassen (EN 14450 & EN 1143-1)

Toelichting bij de indicatieve waardeberging

De vermelde bedragen worden in de praktijk gebruikt als richtlijn per categorie, waarbij doorgaans onderscheid wordt gemaakt tussen contant geld en kostbaarheden (zoals juwelen, edelmetalen en waardevolle objecten).
Deze bedragen worden niet samengeteld.

De toegelaten waardeberging kan worden aangepast in functie van de context, met name wanneer bijkomende beveiliging aanwezig is, zoals alarmsystemen en bouwkundige beveiligingsmaatregelen, in overleg met de verzekeraar.

Brandwerende kluizen en brandkasten zijn ontworpen om de temperatuur binnenin te beperken tijdens een brand, zodat de inhoud gedurende een bepaalde tijd tegen hitte beschermd blijft. Die bescherming wordt objectief vastgelegd via Europese en internationale testnormen, die brandkasten testen en indelen in klassen.

Een brandwerende klasse wordt bepaald door:

• de duur van de brandbelasting (bijvoorbeeld 30, 60, 90 of 120 minuten),

• het type inhoud dat beschermd wordt,

• en de maximaal toegelaten binnentemperatuur tijdens en na de test.

Papier en digitale media

Het type inhoud is cruciaal:

• Papier raakt onherstelbaar beschadigd vanaf ongeveer 177 °C.

• Digitale media zijn veel gevoeliger en kunnen al falen vanaf ongeveer 55 °C.

Een brandkast die voor papier is getest, biedt daarom niet automatisch voldoende bescherming voor digitale gegevensdragers.

Brandwerende klassen voor papier

Brandwerende klassen voor data

Belangrijke nuance

Normen zoals EN 1047-1 en UL 72 worden als strenger beschouwd omdat zij niet alleen de brandfase, maar ook de temperatuurontwikkeling tijdens de afkoeling beoordelen. Bij EN 1047-1 maakt bovendien een verplichte valtest deel uit van de certificering.

De norm DIN 4102 daarentegen heeft uitsluitend betrekking op het brandgedrag van bouwmaterialen en zegt niets over de bescherming van papier of digitale media in kluizen of brandkasten.